Kur’ân-ı Kerîm’de ilmî terakkî ve keşiflere ışık tutan pek çok âyet-i kerîme bulunmaktadır. Bunlar da Kur’ân’ın istikbâle âit bir i’câzıdır. Yani Kur’ân-ı Kerîm dâimâ önde gidiyor, ilim ise ardından geliyor.

Ancak Kur’ân-ı Kerîm’in esas gâyesi, tevhîdi kalplere yerleştirip insanlara hidâyet rehberi olmaktır. Nitekim ele aldığı bütün mevzûları bu aslî gâyeye mebnî olarak takdîm eder. Bununla birlikte, tabiî ilimlerin sahasına giren konularda insanlara bir ibret olarak verdiği bilgiler de tamâmıyla hakîkate mutâbıktır. Bu, Kur’ân-ı Kerîm’in kıyâmete kadar bütün zaman ve mekânlarda devâm edecek ayrı bir i’câzıdır. Kur’ân-ı Kerîm’in ihtişâmını, yeniden ispat etmektedir. Nitekim sürekli artarak devâm eden ilmî gelişmeler, bu bilgileri devamlı te’yîd ve tasdik etmektedir. Misâl kabîlinden şunları zikredebiliriz: